ROOM 88 Release/ Voorstelling in de Deventer Schouwburg 21 jan 2012.
Eerder al was Acoustic Avenue featured album op de Britse radio. Vier nummers van Acoustic Avenue werden gedraaid op Millsideradio. In het twee uur durend Roots, Rock & Reggae programma van Roy Wetten werden in het eerste uur 'Painting Machine' en 'Leaves' gedraaid. In het tweede uur 'Sailor' en 'Fisherman's house'. 'A brilliant album, excellent songwriting' aldus Roy W. Mooi om te horen van een Engelse DJ. Regelmatig draait Roy een nummer van Acoustic Avenue in zijn programma. Dinsdag 8 juni 2011 werden "Leaves" en "Neon Buzzin' "gedraaid door Roy.
Spancil Hill was Avro's Sandwich favoriet en Harry Muskee draaide o.a. het bluesy Wildebeast in zijn programma.
De jaren zestig herleven als Frank Blueka zijn gitaar pakt.Door de akoestische gitaar en zijn rauwe, maar sterke stem doet hij denken aan een Keltische verhalenverteller. Op zijn solodebuut Acoustic Avenue brengt hij tokkelend op zijn gitaar gevoelvolle songs. Zoals bijvoorbeeld Spancil Hill, dat handelt over zijn eerste liefde. Of het mythische Fisherman’s House¸dat verhaalt over een zeemeermin die in het huis van een visser leeft. Het is niet alleen smart en tranen in het leven van Blueka. Zo brengt de track Wildebeast humor in de muziek: The rhino hits his nose, cause he used some easy crack... Er staan ook twee fraaie instrumentale nummers op de plaat. Vooral de afsluiter Nathalja is mooi. Zonder dat Blueka er een woord aan toevoegt, vertelt het een verhaal dat onheilspellend klinkt maar uiteindelijk toch goed lijkt af te lopen…
Na een aanvraag via Myspace uit Argentinië werd Acoustic Avenue opgestuurd en draaide DJ Gustavo Rozenberg enkele nummers van Acoustic Avenue in zijn programma Buenos Aires Blues Radio. |
Als je Frank vraagt wat voor muziek hij maakt dan zegt hij: Songs, het liefst in al hun eenvoud. Ik blijf heel lang met mijn akoestische gitaar en stem arrangeren. Deze beperkte middelen frustreren me soms,maar aan de andere kant zorgen ze ervoor dat ik me niet teveel verlies in de vele mogelijkheden. Geef me een synthesizer en ik droom zo ver weg dat ik nauwelijks de weg terug kan vinden. 3 voor 12 (VPRO) hoort folk en Keltische invloeden in de muziek van Frank Blueka welke onder andere vereeuwigd is op de demo Silver patterns by night. Toch ontwaren we ook bluesschema's en we moeten onwillekeurig denken aan de in 1967 verschenen soloplaat van John Mayall.Dezelfde dromerige sfeer hangt over de zolderkamer opnames van Blueka. Tekstueel laat hij zich beïnvloeden door het universum, dromen en dieren. Oermenselijke gevoelens als liefde, woede, humor en verlies vlechten zich hier als vanzelf doorheen. In het nummer Waking up lijkt hij vanuit zijn boomhut de Afrikaanse dierenwereld te aanschouwen en hij zingt erover alsof hij liever een van hen wil zijn. Frank Blueka is momenteel nog een solo aangelegenheid.Voorlopig speel ik nog solo. De laatste tijd sta ik wel veel meer open voor medemuzikanten. De vrijheid van het solo spelen blijf ik echter nog koesteren. Het belangrijkste dat Frank tot nog toe heeft bereikt is dat hij kan leven van de muziek en dat hij met zijn eigen nummers reeds in het voorprogramma stond van gerenommeerde acts als de Ier, Barry McCabe (vriend van wijlen Rory Gallagher) Krezip en 't Belgische DAAU.Ambities voor de toekomst zijn er zeker. Blueka opteert voor een single in de top 20 en een album met Europese allure. De tijd waarbinnen dat wordt gehaald is niet belangrijk. Nu is wel het moment gekomen dat ik veel plezier aan samenwerking met anderen beleef. Er zijn mensen die bepaalde dingen gewoon beter kunnen dan ik. Zo zijn er de eerste contacten met een producer om het veld van mogelijkheden binnen de muziekbranche te verkennen. In deze tijd waarin James Blunt een nummer 1 hit kan scoren en Jack Johnson in zijn uppie de Bijlmer-bierhal uitverkoopt lijkt de weg vrij te zijn voor troubadours als Frank Blueka, toch ? Ha, ha, ja, dat zeggen mensen de laatste tijd wel meer...Ja, prima. Ik zie dat wel zitten. So let is be....!
‘Acoustic Avenue’ is afgemixt inde Wisseloord studio’s in Hilversum. Veel grote nationale en internationale namen hebben in het verleden in deze studio in de Gooische bossen gewerkt. De keus was voor Frank Blueka niet moeilijk: “Ik wilde de laatste stap goed doen. De hele sfeer paste bij de plaat. Ik ben er vrij vaak geweest en de in Londen geboren mastering engineer Darius van Helfteren was erg enthousiast. De muzikant is erg tevreden met het product: "Het is een soort mix van Keltische verhalen, sixtie-invloeden en akoestische blues…Ik heb het scheppingsproces zo veel mogelijk zijn gang laten gaan en het is niet mooier gemaakt dan het is. Een volgende plaat kan maar zo anders klinken. Ik stap in een volgend ontwikkelingsproces en weet niet precies waar ik uitkom. Het kan voller worden qua arrangementen, maar misschien ook nog meer de eenvoud van de singer-songwriter uitademen,” zegt Blueka. “Voorlopig geniet ik eerst van deze plaat en hoop dat vele anderen dat met mij zullen doen”. |
